Apabila babak buli di sekolah muncul di layar, kemarahan penonton boleh beralih daripada watak yang menindas kepada penggiat seni yang menghasilkan cerita. Itulah persoalan yang timbul daripada kecaman terhadap Kudrat 1968: High Council, sejauh mana sebuah drama patut dipersalahkan kerana memaparkan sisi gelap kehidupan pelajar?

Laporan mStar pada 9 Oktober 2026 menyebut drama itu menerima kecaman berhubung paparan buli dan pertelingkahan di sekolah. Pelakon Fauzi Nawawi kemudian meminta orang ramai tidak meletakkan kesalahan pada penggiat seni semata-mata, sambil menekankan peranan ibu bapa dalam memantau tontonan anak-anak.

Artikel Berkaitan: ‘Disebabkan Berlakunya Kes Buli Di Sekolah, Pembikin Drama & Filem Buat Kisah Begini..Bukan Sebaliknya’ – Namron

Artikel Berkaitan: [VIDEO] Uyaina Beri Pendapat Dakwaan Filem & Drama Punca Kes Buli – ‘Yang Buat Naskhah Itu Mesti Ada Sesuatu Ingin Disampaikan’

Fauzi mengingatkan tanggungjawab penonton

Menurut laporan tersebut, Fauzi berpandangan karya bertemakan pergaduhan, gangsterisme dan buli mempunyai khalayak tersendiri. Pilihan cerita yang dihasilkan turut dipengaruhi cita rasa penonton.

Kita tidak boleh menyalahkan satu pihak sahaja

Fauzi berkata demikian kepada mStar. Fauzi turut mengingatkan ibu bapa supaya mengambil perhatian terhadap klasifikasi umur.

Pandangan itu mengingatkan keputusan menonton datang bersama tanggungjawab. Pada masa sama, permintaan penonton tetap perlu dinilai bersama pilihan kreatif pembikin. Populariti sesebuah genre tidak dengan sendirinya menjawab sama ada sesuatu babak disampaikan secara bertanggungjawab.

Kudrat membawa persoalan kelas dan kuasa

Kenyataan rasmi Astro Shaw bertarikh 4 September 2026 memperkenalkan Kudrat 1968: High Council sebagai pengembangan dunia High Council yang mengangkat jurang kelas dalam sesebuah sistem. Penerbit eksekutifnya, Raja Jastina Raja Arshad, menyatakan hasrat untuk membuka ruang renungan tentang bagaimana struktur tersebut membentuk identiti, pilihan dan konflik.

Dalam kenyataan sama, pengarah dan showrunner Zulaikha Zakaria menjelaskan karya itu ialah fiksyen yang mengutamakan hiburan, dengan elemen sejarah serta suasana sosial Malaysia sebagai rujukan.

Penjelasan ini memberi konteks kepada niat pembikin. Sekolah dalam cerita boleh menjadi ruang untuk membicarakan hierarki, keistimewaan dan penyalahgunaan kuasa. Bagaimanapun, niat yang diumumkan penerbit perlu dinilai melalui pelaksanaannya dalam cerita. Dakwaan sesebuah karya membawa mesej sosial tidak menutup ruang untuk mengkritik cara mesej itu disampaikan.

Latar sekolah tidak menjadikannya tontonan semua umur

Halaman rasmi Astro menyenaraikan Kudrat 1968: High Council dengan klasifikasi 18. Ini konteks penting apabila membincangkan kesesuaian tontonan, watak pelajar dan lokasi sekolah tidak bermaksud sesebuah karya ditujukan kepada kanak-kanak.

Ibu bapa boleh menggunakan maklumat klasifikasi untuk memilih tontonan dan mengurus akses anak. Bagi pembikin serta penyiar, klasifikasi perlu disertai maklumat kandungan yang jelas dan cara promosi yang mengambil kira siapa yang mungkin melihatnya.

Perbincangan tentang buli juga boleh dilakukan melalui bahan yang sesuai dengan umur. Antara soalan yang boleh dibawa kepada anak ialah mengapa seseorang takut mengadu, bagaimana rakan boleh membantu dan kepada siapa mereka boleh meminta perlindungan. Tanggungjawab membimbing tidak semestinya memerlukan anak menonton karya untuk khalayak dewasa.

Kritikan perlu kembali kepada mangsa

Karya fiksyen mempunyai ruang untuk memperlihatkan perkara yang sukar dibincangkan secara terbuka. Paparan sekolah yang bermasalah boleh mengajak penonton memikirkan bagaimana kuasa disalahgunakan. Ia juga perlu dibaca sebagai cerita tertentu, tanpa menjadikan semua sekolah berasrama sasaran prasangka.

Bagi penggiat seni, jawapan terhadap kritikan akan lebih meyakinkan apabila pembikin dapat menunjukkan fungsi babak tersebut dan bagaimana cerita mengiktiraf penderitaan mangsa. Bagi penonton, kritikan yang menyebut adegan, konteks dan kesannya lebih berguna daripada menyalahkan seluruh industri.

Batas antara kritikan sosial dengan pengagungan keganasan boleh dinilai melalui perkara yang ditinggalkan oleh cerita. Adakah penonton diajak memahami harga yang dibayar mangsa, atau hanya mengingati betapa berkuasanya orang yang menindas? Di situlah tanggungjawab sebuah drama yang memilih untuk membawa buli ke layar perlu diuji.